احتمالاً پس از سال 1306 و در پرپينيان بود كه منظومهٴ فلسفي معروفش بررسي جهان را نوشت. اين يكي از معروفترين آثار ادبيات يهود در سدههاي ميانه است و گواه آن تعداد چاپهاي آن به عبري و ترجمههايش به زبانهاي گوناگون است. مضمون اصلي آن اثبات بياعتباري جهان و بي ارزشي اسباب دنيوي و اهميت غايي دين و اخلاق است، كه يگانه مايهٴ تسلي ما را فراهم ميسازد. گيرايي آن با استفادهٴ مكرر از عبارات تورات و تلمود بيشتر شده است.
منظومه با ستايشي گرم از ابن ميمون به پايان ميرسد. شاعر او را از لحاظ زماني آخرين و از لحاظ شايستگي نخستين جايون ميشمارد.
جدياه علاوه بر شرحهاي متعددي بر آثار پيشينيان، از جمله شرح سفر تكوين ابن عزرا، ترجمهٴ كتاب العقل و المعقول فارابي را اصلاح كرد و شرحهايي بر آثار عربي زير نوشت: 1)
قانون ابن سينا، شرحي به صورت پرسش و پاسخ: 2) ابن ميمون: بيست و پنج مسئلهٴ بنيادي
دلالةالحايرين (مقدمه بر بخش دوم)؛ 3) ابن رشد: منطق؛ طبيعيات؛ السماء و العالم (درباب نقيض حركت). همچنين خود رسالهٴ مستقل نوشت و در آنها به بحث در برخي عقايد
مابعدالطبيعهٴ ارسطو پرداخت.
آثار فنيتر جدياه هنوز چاپ نشده و از اينرو ارزيابي اهميت فلسفي كار او هنوز امكانپذير نيست.
لاوي بن گرشُـن (1288ـ1344)
مندرجات: 1) زندگي، 2) جنگهاي خداوندگار، 3) حساب و جبر، 4) هندسه،5) مثلثات،
6) نجوم، 7) ابزار نجومي عصاي صليبي، 8) فيزيك 9) پزشكي، 10) اخترگويي وخرافات،
11) شرح بر آثار ابن رشد، 12) تفسيرهاي تورات و تلمود، 13) انديشههاي فلسفي، 14) گزيدهٴ گاهشماري، 15) تأثير.
1. زندگي. لاوي بن گرشُـن (تلفظ عبري گِرسُن با سين و شين و حرف آخر آن با نون يا ميم) همچنين موسوم به رَلبَـگ.
فيلسوف، متكلم، رياضيدان، منجم و فيزيكدان يهودي پرونسي. برجستهترين معرف يهوديت در سدههاي ميانه پساز ابن ميمون و جسورترين فيلسوف يهودي در سدههاي ميانه.
در سال 1288 در بانيول (در استان گار) به دنيا آمد، كه در آن هنگام بخشي از كنتنشين اورانژ و تيول كنتهاي پرونس بود. او از خانوادهٴ اهل فضلي بود؛ پدرش گرشن بن سليمان (سيزدهم ـ